Tickets for La Alhambra

Hoe kom je er?
-Te voet: best te doen. Je vertrekt aan de  Plaza Nueva. Het is maar 800 m, maar het is steil en er zijn er maar weinig die de klim wagen.Ongeveer 25 min klimmen langs de Calle Cuesta de Gomérez. Altijd rechtdoor. Om terug te keren, kun je rechts de brede weg nemen (Cuesta de Los Chinos) die langs de wallen loopt, tussen de Nasriden-Paleizen en het Generalife, en uitkomt op het Albaicin.
-
Met een minibus: de beste manier is om met een minibus naar het Alhambra te rijden en te voet terug te keren na het bezoek. Lijnen 30 en 32 vetrekken van de Plaza Nueva. Er zijn bussen om de 4 á 5 minuten van 07:00 tot 23:00 u. Lijn 32 rijdt ook tussen het Alhambra en de wijk Albaicin. Een kaartje kost € 1,20. Voor een 7 rits kaart betaal je € 5,00. Eventueel is er ook nog lijn 34, die van het Alhambra naar Sacromonte rijdt via de Plaza Nueva.
-
Met de auto: ook eenvoudig, want er ligt een immens parkeerterrein naast het Alhambra. (€ 1,50 p.u)
Je moet wel een hele omweg maken en de stad uitrijden via de weg naar de Sierra Nevada. Een rit van een kwartier.

 


DSC01980 DSC01980

De Puerta de La Justicia
Hier begint meestal het bezoek. De poort geeft toegang tot de Plaza de los Aljibes, waar rond het Alcazaba, de puerta del Vino, het paleis van Karel V en het Nasriden-paleis liggen. De puerta del Vino is vrijwel de enige oorspronkelijke toegangspoort die bewaard is gebleven. Ze maakte deel uit van de vestingmuur rond de Médina Al Hamrá, de verstrekte stad van het Alhambra, waar de handwerkers in dienst van het sultanaat, de families van de aristocraten woonden.
Van hier kun je beginnen met het Alcazaba of het Generalife. Dat hangt af van het uur op je toegangskaartje waarop je naar de Nasriden-paleizen moet.


De sleutel van het mysterie
Op de eerste boog van de Puerta de la justicia zie je een gesculpteerde hand ( een islamitisch symbool). Daaronder zie je een sleutel (waarschijnlijk een wapenschild van de Nasriden). De dag dat de hand bij de sleutel zal komen, zal volgens de legende Granada weer in islamitische handen vallen. Anderen zien in de compositie ‘het streven naar kennis’, dat gesymboliseerd wordt door de sleutel.


Het paleis van keizer Karel.
Gebouwd in de 16de eeuw. De strenge, massieve architectuur staat in schril contrast met de omgeving. De gebouwen liggen rond een sierlijke ronde binnen plaats met twee verdiepingen zuilengalerijen, een rij Dorische en een rij Ionische. Vanhier kom je bij de achthoekige kapel.
Je vindt er het museum voor Schone kunsten en het Museum van het Alhambra.

Het Alcazaba.
Het oudste ( 11de eeuw ) en minst spectaculaire gedeelte, hoewel je vanaf de Torre de la Vela een uitzonderlijk uitzicht hebt over de stad. Deze 27 m hoge toren werd wellicht opgetrokken onder Mohammed ben Nasr Al-Ahmar, de stichter van de Nasriden-dynastie. Het Alcazaba lag boven op de heuvel en was het fort van de stad. Vanaf de wachttoren, werd gewaarschuwd als er gevaar dreigde. Ook het irrigitatiesysteem werd van hieruit gedirigeerd. In het centrale gedeelte van het Alcazaba zie je de ruïnes van oude kazernes.


DSC2010 DSC2219 DSC2164

Los Palacios Nasrides
Vesting maar ook residentie van de emirs, gebouwd tussen 1238 en 1391. Het paleis werd herhaalde malen verbouwd en verfraaid en dat gebeurde zo vakkundig dat het moeilijk te achterhalen is wanneer bepaalde kamers en arabesken precies dateren. Het voornaamste is dat de architecturale eenheid niet verstoord is. Het gaat om het geheel van zalen, patio`s, salons, gangen en alkoven, die een sfeer uitstralen waarvan je tijdens je bezoek doordrongen raakt.
-El Mexuar (raadzaal): het oudste gedeelte van de paleizen, maar ook het gedeelte dat het meeste wijzigingen heeft ondergaan. In deze vrij kleine maar zeldzaam sierlijke zaal zetelde het Koninklijk Tribunaal. In het vierkante centrale gedeelte, begrensd door zuilen met polychrome kapitelen, bestuurde men de grote gerechtelijke zaken. De zaal is versierd met mooie arabasken en prachtige Moorse azulejo`s (of alicatados – inlegwerk in steen) uit de 16de eeuw. De ranke zuilen contrasteren met de rijkversierde kapitelen. Let ook op de mezanine, waarvan alleen een balustrade bewaard is gebleven. Dit was het hart van een kapel, die gebouwd werd ter gelegenheid van een bezoek van koning Filips IV. De plankenvloer is verdwenen en alleen de balustrade is overgebleven. De mirhab van de Mexuar is naar het zuidoosten, naar Mekka gericht (zwaar beschadigd door de explosie van 1950). Mooi uitzicht op het Albaicín.
-El Cuarto Dorado (de gouden kamer): schitterend met zijn muren vol siermotieven en inscripties. Prachtig uitzicht over de stad. Sierlijk bewerkte en vergulde zoldering. Bewerkte en vergulde mudejarzoldering met gotische motieven. Waarschijnlijk moesten de bezoekers onder de Nasriden hier wachten tot ze de toestemming kregen om de Patio de los Arrayanes te betreden.
-El Comares: middelpunt van de diplomatieke en politieke activiteit van het Alhambra, het openbare gedeelte van de Nsriden-paleizen.
-El Patio de Los Arrayanes (patio der mirtenstruiken): een van de indrukwekkendste verwezenlijkingen. Het evenwicht tussen licht, water en ruimte heeft hier de perfectie bereikt. Het zonlicht weerkaatst in het water, tovert golvende en lichtende fonkelingen op de muren en wekt er de arabesken tot leven. Hier besef je pas echt hoe perfect de Arabieren het spel van licht en ruimte beheersen. De brede, luchtige arcades geven het geheel zowel iets vredigs als iets zinnelijks. De ramen met luiken op de eerste verdieping van de zuidelijke galerij zijn die van het serail, dat zich niet toevallig daar bevond. De harem van de sultan was het bewijs van zijn macht en zijn vrouwen konden de meeste weerbarstigen doen buigen….


DSC2106 DSC2087 DSC2147

-La sala de la Barca: Deze langwerpige zaal ligt tussen dePatio de los Arrayanes, waarlangs de hoge gasten binnenkwamen, en het Salon van de Ambassadeurs, waar de beslissingen werden genomen. De naam komt wellicht van het fijn bewerkte cederhouten plafond, waar van de vorm enigzings doet denken aan die van een omgekeerde scheepsromp. Hij kan ook komen van de formule die overal in deze zaal te zien is: baraka (zegening)
-La sala de Trono: in dit salon, op de benedenverdieping van de toren van Comares, werden de Arabische  vorsten en de buitenlandse gezanten ontvangen. De sultan ontving zijn gasten, gezeten in de centrale alkoof tegenover de ingang en met de rug naar de kleurrijke gasten, gezeten in de centrale alkoof tegenover de ingang en met de rug naar de kleurrijke glasramen gekeerd. Wellicht wilde hij door zijn positie in tegenlicht zijn gasten intimideren. Je vindt hier alle pracht en praal van de Nasridische kunst: arabesken, stalactieten, opengewerkte balkons, fantastische azulejo`s. Tussen de oosterse arabesken staan verzen uit de Koran afgebeeld. Perfect evenwicht van vormen en verhoudingen. Let vooral op de zoldering, een parel van houtsnijwerk. Het bestaat uit 8017 stukken  Libanees cederhout en symboliseert de islamitische kosmonogie (de zeven hemelen en het paradijs). In deze zaal zou sultan Boabdil de sleutels van de stad overhandigd hebben aan de Katholieke Koningen. Op de vierde verdieping van de toren zouden de privévertrekken van de koning hebben gelegen. Door de ramen, die uitkeken op de patio van de mirtenstruiken kon hij rustig zijn genodigden observeren.
-De patio de los Leones: je keert terug naar de patio de los Arrayanes en komt zo bij de beroemde  patio de los Leones (leeuwenhof). Dit is het privégedeelte van het paleis, dat was voorbehouden aan de sultan en zijn vrouwen. Je loopt door een woud van ranke zuilen met sierlijke arcaden. Het stucwerk is zo fijn dat het wel kantwerk lijkt. Je vraagt je af hoe zo`n kwetsbaar lijkend geheel de aardbevingen in de streek heeft overleefd. Welnu, aan de uiteinden van de zuilen zie je loden voegen en zij zorgen voor deze combinatie van stevigheid en soepelheid. De arabesken, die op het eerste gezicht allemaal identiek lijken, zijn bij nader toezien stuk voor stuk anders.
In het midden van de patio staat de beroemde fontein met de twaalf leeuwen. Alle leeuwen spuwen water. Ze zouden dateren uit de 10de of de 11de eeuw. Over die leeuwen doen heel wat symbolische interpretaties de ronde. |Volgens sommigen zou de fontein de ‘levensfontein’ zijn, waar de vier rivieren van het moslimparadijs, voorgesteld als vier greppels, ontspringen. Volgens anderen staan de twaalf stenen symbool voor de twaalf tekens van de dierenriem of de twaalf stammen van Israël en zouden de leeuwen afkomstig zijn uit het paleis van een rijke joodse vizier, Yusuf ibn Nagrela,.
De patio stelt het islamitische paradijs voor. De zuilen rijzen op als de palmbomen in een oase en in het midden ontspringt de bron. Het water stroomt naar vier greppels, die de vier stromen van het paradijs voorstellen, naar de vier windrichtingen. De leeuwen ondersteunen een mooi rond bassin, symbool van de oceaan die de regen opvangt.
Rond de patio liggen verschillende zalen. We beginnen met die rechts van de ingang als je van de patio van de mirtenstruiken komt.
-De zaal van de Abencerrajes: opvallende muquarnas (zoldering of gewelf met stalactieten) in de vorm van een ster, naar het schijnt onmogelijk te reproduceren. Tal van wiskundigenebben er het hoofd al over gebroken. Hier werden 36 Abencerrajes onthoofd, omdat een van hen de vrouw van de sultan had verleid. Als je de zaal verlaat, zie je twee gangen. De linkergang loopt naar de trap naar de serial.
-Het serial is niet toegankelijk voor bezoekers. Het ligt op de eerste verdieping en strekt zich uit tot aan de patio van de mirtenstruiken. De vrouwen konden dus van het privé- naar het openbare gedeelte gaan zonder te worden gezien. Ze hadden ook toegang tot de hamam, die tussen het leeuwenhof en de Mirtenpatio lag.
-La sala de los Reyes (zaal der koningen): tegenover de ingang. Helaas ook niet toegankelijk wegens restauratiewerkzaamheden(2011). Langwerpige zaal, onderverdeeld in verschillende gedeelten, met zolderingen die versierd zijn met stalactieten. Gewelven met bijna gebroken bogen, wat vrij zeldzaam is. Let in de nissen achteraan op de versierde en met lamsleer bedekte plafonds. Ze werden beschilderd door rondreizende schilders (eind 14de of begin 15de eeuw), met portretten van de koningen van de Nasriden-dynastie en met ridderlijke taferelen
-La sala de las Dos Hermanas (zaal van de twee zusters): links van de ingang. De Officiële zaal voor de vrouwen van de koning, die meestal vrouwen had. De lievelingsvrouw was niet de slimste of de mooiste of de jongste, maar zij die voor de eerste zoon zorgde. In het midden twee grote marmeren tegels waarnaar de zaal genoemd is. (twee zusters).


DSC2240 DSC2258 DSC2629

De appartementen van Karel V en de patio de Lindaraja.
Van de sala de las Dos Hermanas kom je bij de Mirador de Lindaraja, die nu uitkijkt op een tuin, de patio de Lindaraja. Let op de sublieme Arabische inscripties in zwart en wit mozaïek.
-De appartementen van Karel V dateren van 1526. De keizer verbleef er maar korte tijd, ter gelegenheid van zijn huwelijksreis. Je vindt hier ook een bord waarop te lezen staat dat de Amerikaanse schrijver Washington Irving hier logeerde. Aan hem hebben we het te danken dat de ruïne van toen, dat schuiloord van zigeuners en romantische zielen, in zijn oude glorie werd hersteld. Op de patio de Lindaraja komen verschillende galerijen uit. In een ervan kun je het interieur van de baden zien, die niet toegankelijk zijn voor bezoekers, een andere biedt een mooi uitzicht op het Albaicín. Je komt door de Sala de los Secretos (zaal van de geheimen), een bakstenen galerij waar het hout voor verwarming van de baden werd bewaard. Verlaat de Nasriden-paleizen langs de Jardines del Portal.
Vanhier leidt een bucolisch pad naar het Generalife.

Het Generalife
Een prachtige met bomen omzoomde en met groen overschaduwde weg, loopt naar het Genarilife, de plek waar de koningen van Granada rust zochten in de zomer. Ze konden zich daar terugtrekken en toch dicht bij de politieke activiteit en het Alhambra blijven. De architectuur van de gebouwen is vrij somber, maar de tuinen zijn wondermooi. Gewoontegetrouw hebben de Arabieren hier gezorgd voor een perfecte harmonie tussen water en planten. Wat je nu ziet, lijkt in niets meer op de middeleeuwse tuinen. Alle adellijke families die hier gewoond hebben, hebben er veranderingen ingebracht. In 1921 werd de tuin aan de stad Granada verkocht voor 1 peseta! De tuinpaviljoenen liggen verspreid tussen waterplassen en fonteinen. Helemaal aan het eind heb je een weergaloos uitzicht over Granada en het Alhambra. Hoger hangende tuinen, die de herinnering oproepen aan de beroemde tuinen van Babylon.